به گزارش سایت خبری رسم ، یادداشت یک کارتونیست و طراح گرافیک درباره لزوم همراهی هنرمندان با مردم در تحریم دوسالانه‌های دولتی در پرشین کارتون منتشر شد. متن کامل یادداشت کیوان زرگری پیش روی شماست:

 

هنرمند چیزی برای از دست دادن ندارد
پس از اعلام خبر تحریم دوسالانه بین المللی كاریكاتور تهران توسط جمعی ازكاریكاتوریست‌ها، شاهد واكنش‌های تندی از سوی برخی از متولیان اصلی برگزاری این دوسالانه بودیم كه چندی پیش در زمان برگزاری نشستی در محل خانه كاریكاتور با موضوع هم اندیشی هنرمندان كاریكاتوریست در ارتباط با مساله تحریم مطرح شد كه لازم دیدم به عنوان عضو كوچكی از خانواده كاریكاتوریست‌ها در این رابطه به مواردی اشاره كنم.
رویدادهای كشور پس از انتخابات ریاست جمهوری و واكنش‌ها و اعتراضات مردمی و نحوه پاسخ به آن كه با بدترین شكل ممكن و عمدتا ازطریق برخوردهای خشونت بار همراه بود. مسائل عادی و هیجانی نیست كه با یک استراحت شبانه یا خوردن یک قرص استامینوفن برطرف شود. رویدادها و تحولات سیاسی به جرأت مهمترین مساله هر كشوری است كه اگر چنین نبود، به خاطر مشروعیت آن از تک تک مردم رأی جمع نمی‌شد. در چنین شرایطی هنرمندان یک جامعه مسئولیت‌های بزرگی به عهده دارند كه موضوع را از حد و اندازه‌های یک كار باندی، محفلی یا گروهی خارج می‌كند.

تصور كنید هنرمند كاریكاتوریستی را كه برای وقایع مختلفی از بی عدالتی در دنیا كاریكاتور كشیده، آن را محكوم و نفی كرده و حالا با حیرت می‌بیند كه در چند قدمی‌اش برادران و خواهرانش كتک می‌خورند، دستگیر، شكنجه و جان می‌دهند. آیا این رویدادها مساله ناچیزی است كه در برابرش بی‌اعتنا باشیم یا در چنین اوضاع و احوالی نگران ازدست رفتن فرصتی برای ارائه كاریكاتور به جامعه باشیم.

جامعه سركوب شده قبل از آنكه به هنر و هنرمند نیاز داشته باشد، به امنیت و عدالت و دانستن و مسائل حقوق بشری نیاز دارد. این الفبای جوامع انسانی است. اگر این بسترها وجود نداشته باشد، جایی برای فعالیت باقی نمی‌ماند. یعنی اصلا فرصت و اجازه فعالیت به هنرمند داده نمی‌شود.

در روزهایی كه گذشت هنرمندان بسیاری به خاطر نظراتشان ممنوع التصویر یا قلم شده‌اند، بسیاری ازمطبوعات كه فرصتی برای ارائه آثار هنرمندان كاریكاتوریست بوده، توقیف شده است. انجمن صنفی روزنامه نگاران كه تعداد زیادی از كاریكاتوریست‌ها هم عضو رسمی آن هستند، پلمپ شده و به تازگی هم چشم‌مان به این روشن شده كه از برگزاری كلاس‌های آموزشی كاریكاتور در فصل تابستان به وسیله معاونت هنری ارشاد جلوگیری به عمل آمده!

اینها احوالات امروز جامعه هنری ماست. روی سخنم بادوستانی است كه تصور می‌كنند برگزار نشدن یک دوسالانه باعث ركود و سقوط كاریكاتور ایران می‌شود. باعث نابودی هنر یک جامعه رفتارهای سلیقه‌ای و غیر كارشناسی مسئولان با فعالیت‌های صنفی هنرمندان است و تا زمانی كه چشم بر این واقعیت‌ها بسته بماند و هر حركت صنفی را به توطئه استبكار و دخالت بیگانگان متصل كنیم، متاسفانه شرایط به همین گونه خواهد بود كه می‌بینیم.