اختصاصی رسم : مقاله زیر را استاد قباد شیوا برای انتشار در رسم ارسال کرده است:

 

کریمان جان فدای دوست کردند ...
در دوره‌ای مهم و تاریخ‌ساز قرار داریم و تجربه نیاکان حکیم و هنرپرورما که در سخت‌ترین دوره‌ها چهره این سرزمین غمگین را به درخشان‌ترین رنگ‌ها آراسته‌اند، برای ما عبرتی بلند به همراه داشته است که در زمانه عسرت جز به پای حزم و درایت راه نپیماییم، که رهزنان بیدارند.

ماههای اخیر تجربه و آزمونی سخت برای اهالی گرافیک در پی داشت، برای من که عمری است عاشقانه به پای فرهنگ و سنت میهن‌ام زیسته‌ام و با شادی و غم مردم این سرزمین در آثارم همنوا بوده‌ام، هیچ هدفی بزرگتر از اعتلای نام نامی ایران زمین و سعادت و بهروزی ایرانیان در سر نیست.

این روزها که پیرانه سر می‌بینم متولیان خانه‌ای که خود در بنای آن سهیم بوده‌ام و برای حفظ استقلال و ماندگاری این یادگار ارزشمندی که برآیند آرزو و تلاش چند نسل طراح گرافیک ایران است، از سالها پیش تا هنوز هم چه رنج‌ها و مشقت‌ها که از سر نگذرانده‌ام، چگونه مصالح عمومی صنف طراحان گرافیک را بر منافع گروهی ترجیح می‌دهند و با بی‌پشتوانه کردن این نهاد هنری چگونه آب به آسیاب مغرضان می‌ریزند، از به یغما رفتن و عاقبت حاصل آن تلاش عاشقانه یاران عهد جوانی که بعضی دیگر در میان ما نیستند، بسیار نگران می‌شوم و احساس مسئولیت می‌کنم.

در پی ماجراهای دهمین دوسالانه بین المللی پوستر تهران افراد، مجله‌ها و سایت‌های متعددی به آن پرداختند که رویکرد بعضی از آنها خالی از جانبداری و بی‌طرفی و بی‌غرضی نبود. بلکه گاه بی‌توجه به مخاطبان آگاه در قالب انتشار سلسله مصاحبه‌هایی هدفمند و به اصطلاح جوابیه‌هایی رسمی به نشر مطالبی غیر واقع و خودساخته پرداختند و فرصت طلبانه به تشدید شکاف و نفاق بین اعضای انجمن صنفی و عموم طراحان گرافیک کوشیدند.
در این بین عده‌ای با سواستفاده از فضای ملتهب، با پنهان کردن خویش پشت ژست‌های حق طلبانه از مدار اخلاق گذشتند و هتک حرمت کردند و نشان دادند جز دریدگی و هوچی‌گری نیاموخته‌اند.

نکته‌ها و ملاحظات بسیاری است که می‌دانم جوان‌ترها که این روزها شورمندتر از گذشته هستند، از آنها اطلاع چندانی ندارند و دانستن آنها در داوری و جهت‌گیری‌های بعدی آنها در حفظ حریم هنرمندان و انجمن‌های هنری تاثیر به سزایی خواهد گذاشت.

معتقدم موقعیت‌ها و منزلت‌ها همانند سن افراد متفاوت است و به ویژه در شرایط بحرانی تدبیر و تحمل باید بیش از پیش باشد، چنانکه گاه باید با گذشت از حق فردی خود بر بسیاری از جفاها چشم فروبست و لب به شکایت نگشود، دایه‌وار سکوت کرد تا ابرهای فتنه زدوده شوند و فرزند از گزند برهد.

حالا که ماجراهایی از سر گذشت بنا به درخواست جمعی از آگاهان و دلسوزان بر آن شدم اینک که دوسالانه تهران پایان پذیرفته در سایت شخصی خودم با ارائه اسناد و مدارکی که از مدت‌ها پیش تهیه شده، گزارشی تفصیلی و مستند از آنچه رخ داده و سوابق آن در سال‌های گذشته! برای ثبت در تاریخ و اطلاع علاقه‌مندان و جلوگیری از تحریف آشکار و حاشا کردن واقعیت ارائه کنم.

آنچه در نظر من است، تنها دفاع از حق معنوی خویش در دفاع از بعضی از تهمت‌هاست و فراهم کردن فضای مناسبی برای علاقه‌مندانی که از موضع انتقادی پیامدهای اخیر را دنبال می‌کنند و می‌خواهند از بند آنچه موریانه‌وار مدت‌هاست بلای جان انجمن و گرافیک این مرز و بوم است، برهند.

از آنجا که به زودی پنجمین دوره انتخابات هیات مدیره انجمن صنفی برگزار می‌شود، تصمیم گرفتم نشر آن مطالب را اندکی به تاخیر بیاندازم تا مبادا بعضی از مطالب دست‌مایه مغرضانی قرار گیرد که از اساس با استقلال و موجودیت این نهاد مخالفند.

آنچه متاسفانه رخ داده، رخت بربستن فضای اعتماد نه تنها بین طراحان گرافیک ایران و انجمن صنفی است، بلکه چنانکه از رسانه‌های مختلف و حتی مندرجات نشریه داخلی انجمن برمی‌آید، نبودن فضای همدلی و همکاری بین اعضا و هیات مدیره انجمن است.

انجمن برای همه طراحان است و رفتارهای انحصارطلبانه و سیاست‌گذاری‌های غلط نباید غرض اصلی آن را که رسیدگی به امور صنفی و مشکلات عدیده همکاران است، به بوته فراموشی بسپارد. انجمن متولی جشنواره‌ها و ویترین تجربه‌های هنری نیست، نهادی است برای ارتباط با سیستم قانونی کشور برای رفع مشکلات معیشتی طراحان.

معتقدم حالا زمانی است که اعضای محترم انجمن در انتخابات پیش روی خود بعد از تجربه‌های ناکام چند سال اخیر به خصوص بعد از خلا ناشی از فقدان مرحوم ممیز باید مراقب سلامت انتخابات خود باشند، تا مبادا باز دست‌های پشت پرده کاندیداهای مشخصی را به بهانه‌های زیبایی مثل تغییر به صحنه بفرستند تا نفوذ آنها در تصمیم‌گیری‌های کلان انجمن همچنان برقرار بماند.

امیدوارم اعضا با حضور فعال و انتخاب کاندیداهایی صاحب توانایی‌هایی در خور رفع امور صنفی کاستی‌ها و ضعف‌ها را رفع کنند تا انجمن آن چنان از پشتوانه حمایت اعضا برخوردا شود که هیچ نهاد رسمی‌ای نخواهد و نتواند به راحتی نام آن را از فعالیت‌های گرافیکی حذف کند و عضو انجمن شدن و همکاری کردن با آن باعث افتخار همه باشد.

همه اعضا و به ویژه همکاران جوان‌تر خودم را دعوت می‌کنم تا برای آینده بهتر انجمن و عبور از مخاطراتی که بی‌تدبیری‌های اخیر نمونه‌ای از آنها را به چشم همه نمایان کرد، مسئولانه‌تر به انجمن بیاندیشند و از هم‌نسلان با تجربه، پر اعتبار و هنرمند هم نسلم توقع دارم با حضور موثرتر و گستردن چتر نقد و حمایت توامان خویش موقعیت انجمن را برای چانه‌زنی و امتیاز گرفتن‌های بیشتر از مراکز رسمی تقویت کنند.